siądnięcie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

siądnięcie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) o ludziach: położenie na czymś pośladków w celu przybrania pozycji siedzącej
(1.2) o ptakach, owadach: zatrzymanie się na jakimś przedmiocie, np. kwiecie, liściu itp.
odmiana:
(1.1-2)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) niesiądnięcie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. siad m, siedziba ż, siedzenie n, siedzonko n, siedzisko n, siadanie n
czas. siedzieć ndk., siadać ndk., siąść dk.
przym. siedzeniowy, siedzący
wykrz. siad
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. odczas. od: siąść
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło siąść w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.