rzekomy

rzekomy (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niebędący takim, za jakiego się go uważa

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	rzekomy		rzekoma	rzekome	rzekomi	rzekome
dopełniacz	rzekomego		rzekomej	rzekomego	rzekomych
celownik	rzekomemu		rzekomej	rzekomemu	rzekomym
biernik	rzekomego	rzekomy	rzekomą	rzekome	rzekomych	rzekome
narzędnik	rzekomym		rzekomą	rzekomym	rzekomymi
miejscownik	rzekomym		rzekomej	rzekomym	rzekomych
wołacz	rzekomy		rzekoma	rzekome	rzekomi	rzekome

przykłady:

(1.1) Tybetańczycy tę rzekomą, tajemniczą, budzącą strach istotę nazywają kanguli, Nepalczycy natomiast yeti.

(1.1) Owa rzekoma gwiazda nie popisała się na estradzie niczym.

składnia:

kolokacje:

(1.1) dur rzekomy • owoc rzekomy • rzekomy przeciwnik • tyfus rzekomy

synonimy:

antonimy:

(1.1) prawdziwy, rzeczywisty

hiperonimy:

(1.1) nieprawdziwy

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. rzekomo

rzecz. rzekomość ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

prasł. *rekomь

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) alleged, ostensible, professed, purported, reputed, so-called, supposed, would-be, trumped-up, pseudo
• hiszpański: (1.1) presunto, pretendido, supuesto
• kaszubski: (1.1) bòdôjny, nibë, tak pòzwóny
• niemiecki: (1.1) vermeintlich
• nowogrecki: (1.1) υποτιθέμενος, εικονικός
• rosyjski: (1.1) мнимый, кажущийся, ложный
• włoski: (1.1) preteso, sedicente

źródła: