rozpuszczalnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

rozpuszczalnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik]
podział przy przenoszeniu wyrazu: roz•puszczal•nik[1]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. techn. ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał
(1.2) chem. składnik danego roztworu znajdujący się w nim w dominującej ilości
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rozpuszczanie n, rozpuszczenie n, rozpusta f
czas. rozpuszczać ndk., rozpuścić dk.
przym. rozpuszczony, rozpuszczalny, rozpuszczalnikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło rozpuszczalnik w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.