przeszkadzanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przeszkadzanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpʃɛʃkaˈʣ̑ãɲɛ], AS[pšeškaʒãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.-ni…akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: przeszkadzać
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Krzyś dostał w szkole uwagę za przeszkadzanie nauczycielowi w prowadzeniu lekcji.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. przeszkadzać ndk., przeszkodzić dk.
rzecz. przeszkadzacz, przeszkadzajka, przeszkoda, przeszkodzenie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: