pradziad

pradziad (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈprad͡ʑat], AS: [praʒ́at], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. pradziadek

(1.2) zwykle w lm daleki przodek

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pradziad	pradziadowie
dopełniacz	pradziada	pradziadów
celownik	pradziadowi	pradziadom
biernik	pradziada	pradziadów
narzędnik	pradziadem	pradziadami
miejscownik	pradziadzie	pradziadach
wołacz	pradziadzie	pradziadowie

przykłady:

(1.1) Mój pradziad, Jakub, przywiózł z Polski syna Jędrka. Tego samego roku powiedział do niego: – Idź, Jędruś, do Kosińskich, tam jest Kaśka, może ona się z tobą ożeni.

(1.2) Rodzina jego od pradziada, który przywędrował zza Buga, wrosła w krajobraz tutejszości.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) antenat, pradziadek; książk. praszczur, praprzodek

antonimy:

(1.1) prawnuk, prawnuczka

hiperonimy:

(1.1) przodek

(1.2) przodek

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pradziadek m, dziaders mzw/mos

związki frazeologiczne:

z dziada pradziada

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pradziadek

• białoruski: (1.1) прадзед m; (1.2) прадзед m
• ukraiński: (1.1) прадід m

źródła: