plewa

plewa (język polski)

plewy (1.1)

plewa (1.2)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) roln. łuska ziarna zboża, odpad pozostały po przewianiu

(1.2) bot. niewielki, łódeczkowaty liść (zielony lub bezzieleniowy) wyrastający u podstawy kłosków roślin, głównie wiechlinowatych; zob. też plewa w Wikipedii

(1.3) przen. coś, co nie jest wiele warte

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	plewa	plewy
dopełniacz	plewy	plew
celownik	plewie	plewom
biernik	plewę	plewy
narzędnik	plewą	plewami
miejscownik	plewie	plewach
wołacz	plewo	plewy

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) odwiać plewy • oddzielać ziarno od plew

(1.3) brać / nabrać / złapać na plewy

synonimy:

(1.1) otrąb, plew

antonimy:

(1.1) ziarno

hiperonimy:

(1.1) odpad

hiponimy:

holonimy:

(1.1) kłos

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. plewniak m, plewienie n, wyplewianie n, wyplewienie n, przeplewienie n, Plewnia ż, Plewnik m, Plewno n, Plewniak m, oplewianie n, oplewienie n, Plewiska nmos, plew m

zdrobn. plewka ż, plewinka ż

czas. plewić ndk., wyplewiać ndk., wyplewić dk., przeplewić dk., oplewiać ndk., oplewić dk.

przym. plewowy

związki frazeologiczne:

brać plewy za ziarno • odróżniać ziarno od plewy; przysłowia: gadać z nim – to jak plewy młócić • starego wróbla na plewy nie nabierzesz / starego wróbla na plewy nie złapiesz • na Adama i Ewy dobre bydłu i plewy • kto się miesza między plewy, tego świnie zjedzą • gdzie młócą, tam plewy lecą • głupi, kto sieje plewy, żeby pszenicę zbierał • kto sieje plewy, wiatrem żyć będzie • czcze plewy wiatr niesie • wystrzelił jak kot w plewy na strychu

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) chaff
• bułgarski: (1.1) плява ż
• francuski: (1.1) bâle ż, balle ż
• niemiecki: (1.1) Spreu ż
• rosyjski: (1.1) мякина ż
• słowacki: (1.1) pleva ż
• ukraiński: (1.1) полова ż
• włoski: (1.1) lolla ż, pula ż, loppa ż

źródła: