obrok

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obrok (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɔbrɔk], AS[obrok]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. pasza dla zwierząt pociągowych, zazwyczaj dla koni
odmiana:
(1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przest. furaż
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

obrok (język chorwacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) posiłek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

obrok (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) obrok
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

obrok (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) przest. obrokpasza dla zwierząt, zazwyczaj owies dla koni[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło obrok w: Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Bratysława, Veda, 2004, ISBN 80-224-0750-X.