niuans
niuans (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˈɲuwãw̃s], AS: [ńuu̯ãũ̯s], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• samogł.+n/m+szczelin.• epenteza ł ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik niuans niuanse dopełniacz niuansu[1] niuansów celownik niuansowi niuansom biernik niuans niuanse narzędnik niuansem niuansami miejscownik niuansie niuansach wołacz niuansie niuanse
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. niuansowanie n
- czas. zniuansować, niuansować ndk.
- przym. niuansowy
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) nuance
- baskijski: (1.1) ñabardura
- białoruski: (1.1) нюанс m
- bułgarski: (1.1) нюанс m
- duński: (1.1) nuance w
- esperanto: (1.1) nuanco
- hiszpański: (1.1) matiz m
- interlingua: (1.1) nuance
- kornijski: (1.1) korrstyr m
- niemiecki: (1.1) Nuance ż
- rosyjski: (1.1) нюанс m
- szwedzki: (1.1) nyans w
- węgierski: (1.1) nüansz
- źródła:
- 1 2
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
