miniatura

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

miniatura (język polski)[edytuj]

miniatury (1.1) samochodów
miniatura (1.3)
miniatura (1.4)
wymowa:
IPA[ˌmʲĩɲaˈtura], AS[mʹĩńatura], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mały model czegoś lub kopia w pomniejszeniu[1]
(1.2) krótki utwór literacki, sceniczny, filmowy, muzyczny itp.[1]
(1.3) malowidło małego formatu, zwykle portret, często na kości słoniowej, masie perłowej lub porcelanie[1]
(1.4) ręcznie malowana ilustracja lub inicjał w średniowiecznym rękopisie[1]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. miniaturzysta m, mini n, miniaturowość f, miniówka f, miniówka f, miniatorstwo n, miniator m
zdrobn. miniaturka f
czas. miniaturyzować
przym. miniaturowy
przysł. miniaturowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. minium[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło miniatura w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Jolanta Maćkiewicz, Zbigniew Majchrowski, Stanisław Rosiek, Między tekstami 1. Początki. Średniowiecze (echa współczesne), wyd. III, wyd. słowo / obraz terytoria, Gdańsk 2004, s. 192.

miniatura (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) miniatura
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: