miniatura
miniatura (język polski)
[edytuj]
,_ca._1775_(CH_18325733-2).jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) mały model czegoś lub kopia w pomniejszeniu[1]
- (1.2) krótki utwór literacki, sceniczny, filmowy, muzyczny itp.[1]
- (1.3) szt. malowidło małego formatu, zwykle portret, często na kości słoniowej, masie perłowej lub porcelanie[1]
- (1.4) ręcznie malowana ilustracja lub inicjał w średniowiecznym rękopisie[1]
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik miniatura miniatury dopełniacz miniatury miniatur celownik miniaturze miniaturom biernik miniaturę miniatury narzędnik miniaturą miniaturami miejscownik miniaturze miniaturach wołacz miniaturo miniatury
- przykłady:
- (1.1) Dobiegł go buczący dźwięk i pojawiła się przed nim holograficzna postać, nie większa niż jego dłoń. Miniatura lorda Vadera[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. miniaturzysta m, mini n, miniaturowość ż, miniówka ż, miniatorstwo n, miniator m
- czas. miniaturyzować
- przym. miniaturowy, mini
- przysł. miniaturowo
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) miniatura; (1.4) miniatura
- bułgarski: (1.1) миниатюр m, миниатюра ż; (1.2) миниатюра ż; (1.3) миниатюра ż; (1.4) миниатюра ż
- esperanto: (1.1) miniaturo; (1.3) miniaturo; (1.4) miniaturo, enluminuro, libropentraĵo
- niemiecki: (1.1) Miniatur ż; (1.2) Miniatur ż; (1.3) Miniatur ż; (1.4) Miniatur ż
- źródła:
- 1 2 3 4
Hasło „miniatura” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Star Wars. Z pewnego punktu widzenia. 40 opowiadań na 40-lecie Imperium kontratakuje, Krzysztof Kietzman (tłum.), Wydawnictwo Olesiejuk, 2024, ISBN 978-83-8350-932-7.
- ↑ Jolanta Maćkiewicz, Zbigniew Majchrowski, Stanisław Rosiek, Między tekstami 1. Początki. Średniowiecze (echa współczesne), wyd. III, Gdańsk: słowo / obraz terytoria, 2004, s. 192, ISBN 83-88560-38-7, OCLC 297627001 (pol.).
- ↑ Alfred Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, Kazimierz Nitsch (red.), „Język Polski” (1), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, styczeń 1947, s. 17, ISSN 0021-6941, OCLC 749162769 (pol.).
miniatura (język baskijski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 Hasło „miniatura” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016.
miniatura (interlingua)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) miniatura
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
miniatura (język włoski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Wojciech Meisels, Podręczny słownik włosko-polski, t. 1–2, Wiedza Powszechna, Warszawa 1996, ISBN 83-214-1092-8.