liczba całkowita

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

liczba całkowita (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita], AS[lʹiǯba cau̯kovʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk.udźw.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński

(1.1) mat. liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0; zob. też liczba całkowita w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Matematyka
tłumaczenia:
źródła: