kurhan

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kurhan (język polski)[edytuj]

kurhan (1.1)
wymowa:
IPA[ˈkurxãn], AS[kurχãn], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archeol. rodzaj mogiły w kształcie kopca; zob. też kurhan w Wikipedii
(1.2) książk. kopiec usypany na cześć kogoś lub na pamiątkę czegoś
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Archeolodzy zamierzają zbadać pobliski kurhan.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) grobowiec, tumulus
(1.2) kopiec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. kurhanek m
przym. kurhanowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
ukr. курган < tur. kurganogród[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.

kurhan (język czeski)[edytuj]

kurhan (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) archeol. kurhan
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: