tumulus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tumulus (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt. IPA/ˈtjuːmjələs/
amer. IPA/ˈtuːmjələs/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kopiec, kurhan
odmiana:
(1.1) lp tumulus; lm tumuli
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

tumulus (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA[tymylys]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kopiec, kurhan[1]
odmiana:
(1.1) lp tumulus; lm tumuli
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. tumulus
uwagi:
źródła:
  1. Anna Jedlińska, Ludwik Szwykowski, Jerzy Tomalak, Kieszonkowy słownik francusko-polski, polsko-francuski, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2004, ISBN 83-214-0938-5.

tumulus (język łaciński)[edytuj]

tumulus (1.1)
tumulus (1.2)
tumulus (1.3) libri
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pagórek, kopiec[1]
(1.2) mogiła, grób, grobowiec, kurhan[1]
(1.3) stos, sterta[1]
odmiana:
(1.1-3) lp tumul|us, ~i (deklinacja II)
przykłady:
(1.1) Planities erat magna et in ea tumulus terrenus satis grandis (…) Legionem Caesar, quam equis devexerat, passibus CC ab eo tumulo constituit.[2]Była ogromna równina, a na niej kopiec ziemny całkiem pokaźny (…) Cezar ustawił legion, który był przetransportował (ze sobą) konno, 200 kroków od tego pagórka.
(1.2) Corpus non igni abolitum, ut Romanus mos, sed regum externorum consuetudine differtum odoribus conditur tumuloque Iuliorum infertur.[3]Ciało (Poppei) nie zostało strawione przez ogień zgodnie z rzymskim obyczajem, ale podług obcego obrządku (Poppei) wypchane zostało wonnościami, zabalsamowane i pogrzebane w grobowcu Juliuszy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tumor m
czas. tumefacio, tumeo, tumesco, tumulo
przym. tumidus, tumulosus
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Hasło tumulus w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 625, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001, ISBN 978-83-7195-844-1.
  2. Gajusz Juliusz Cezar: De bello Gallico (O wojnie galijskiej), księga I, rozdz. 43
  3. Tacyt: Roczniki (Annales), 16. 6.