konkrecja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

konkrecja (język polski)[edytuj]

konkrecja (1.1)
wymowa:
IPA[kɔ̃ŋˈkrɛʦ̑ʲja], AS[kõŋkrecʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk-  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geol. kuliste, soczewkowe lub gruzłowe skupienie minerałów o składzie innym niż osad otaczający; zob. też konkrecja w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Konkrecjami np. buły krzemienia w wapieniach.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.