kościec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kościec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑], AS[kośćec], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt
(1.2) pot. zespół istotnych elementów określonej całości
odmiana:
przykłady:
(1.1) Zachował się niemal cały kościec odkrytego wczoraj australopiteka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) szkielet, układ szkieletowy
(1.2) istota rzeczy, rdzeń
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kość ż, kostka ż, kostniak mrz
przym. kośćcowy, kościany, kostny, kościsty
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. kość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: