kiła

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: kilakilla

kiła (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego; zob. też kiła w Wikipedii
(1.2) daw. med. przepuklina[1]
(1.3) daw. med. rzeżączka[1]
(1.4) st.pol. med. dymienica[1]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lues, syfilis, francuska choroba, franca; daw. przymiot
antonimy:
hiperonimy:
(1.1-4) choroba
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prasł. *kylanabrzmienie, narośl, a to od praindoeur. *kūlāobrzmienie[2]
por. chorw. kila, czes. kýla, mac. кила, ros. кила, serb. кила i ukr. кила
por. też dalsze gr. κήλη (od tego n.gr. κήλη) oraz litew. kūla
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Kiła w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II, s. 338, Warszawa 1900–1927.
  2. Hasło kiła w: Witold Mańczak, Polski słownik etymologiczny, s. 82, Kraków, Polska Akademia Umiejętności, 2017, ISBN 978-83-7676-265-4.

kiła (język wilamowski)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) ochłodzić
(1.2) ostudzić

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) zdrobn. krowa
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: