karbon
karbon (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) geol. piąty okres geologiczny paleozoiku; zob. też karbon w Wikipedii
- (1.2) pot. włókno węglowe, a także materiały kompozytowe wykonane z jego dużym udziałem; zob. też włókno węglowe w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik karbon dopełniacz karbonu celownik karbonowi biernik karbon narzędnik karbonem miejscownik karbonie wołacz karbonie
- przykłady:
- (1.1) Belemnity pojawiły się w karbonie, a wymarły w eocenie.
- (1.2) […] karbon ma genialne właściwości w przenoszeniu ciężaru, przez co świetnie sprawdza się w lotnictwie […][1]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) paleozoik
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: kambr • ordowik • sylur • dewon • karbon • perm
- (1.2) spotykana jest też pisownia carbon
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Carboniferous; (1.2) carbon
- baskijski: (1.1) Karbonifero
- białoruski: (1.1) карбон m
- bułgarski: (1.1) карбон m
- duński: (1.1) kultiden w, karbon
- hiszpański: (1.1) Carbonífero m
- kataloński: (1.1) Carbonífer m
- niemiecki: (1.1) Karbon n
- rosyjski: (1.1) карбон m, каменноугольный период m
- słowacki: (1.1) karbón m
- źródła:
- ↑ Czy rama z karbonu jest warta swej ceny? [dostęp 2025-10-01].
karbon (język azerski)
[edytuj]- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Azerski - Pierwiastki chemiczne
- źródła:
karbon (język czeski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karbon karbony dopełniacz karbonu karbonů celownik karbonu karbonům biernik karbon karbony wołacz karbone karbony miejscownik karbonu karbonech narzędnik karbonu karbony
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
karbon (język duński)
[edytuj]- wymowa:
- Dania: [ˈkα·bɔn]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1) Grundstoffet karbon har atomnummer 6. → dosł. Pierwiastek węgiel ma liczbę atomową 6.
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Duński - Pierwiastki chemiczne
- źródła:
karbon (język farerski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza formy nieokreślone mianownik karbon biernik karbon celownik karboni dopełniacz karbons formy określone mianownik karbonið biernik karbonið celownik karboninum dopełniacz karbonsins
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kolevni
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) grundevni
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Farerski - Pierwiastki chemiczne
- źródła:
karbon (język norweski (bokmål))
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1) et karbon, karbonet, karbon lub karboner, karbona lub karbonene
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
Hasło „karbon” w: Bokmålsordboka, Språkrådet og Universitetet i Bergen.- Hasło „karbon” w: Det Norske Akademis ordbok, Det Norske Akademi for Språk og Litteratur.
karbon (język norweski (nynorsk))
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1) eit karbon, karbonet, karbon, karbona
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kolstoff
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło „karbon” w: Nynorskordboka, Språkrådet og Universitetet i Bergen.
karbon (język turecki)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karbon karbonlar biernik karbonu karbonları celownik karbona karbonlara miejscownik karbonda karbonlarda ablatyw karbondan karbonlardan dopełniacz karbonun karbonların formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karbonum karbonlarım 2. os. lp karbonun karbonların 3. os. lp karbonu karbonları 1. os. lm karbonumuz karbonlarımız 2. os. lm karbonunuz karbonlarınız 3. os. lm karbonu karbonları biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karbonumu karbonlarımı 2. os. lp karbonunu karbonlarını 3. os. lp karbonunu karbonlarını 1. os. lm karbonumuzu karbonlarımızı 2. os. lm karbonunuzu karbonlarınızı 3. os. lm karbonunu karbonlarını celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karbonuma karbonlarıma 2. os. lp karbonuna karbonlarına 3. os. lp karbonuna karbonlarına 1. os. lm karbonumuza karbonlarımıza 2. os. lm karbonunuza karbonlarınıza 3. os. lm karbonuna karbonlarına miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karbonumda karbonlarımda 2. os. lp karbonunda karbonlarında 3. os. lp karbonunda karbonlarında 1. os. lm karbonumuzda karbonlarımızda 2. os. lm karbonunuzda karbonlarınızda 3. os. lm karbonunda karbonlarında ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karbonumdan karbonlarımdan 2. os. lp karbonundan karbonlarından 3. os. lp karbonundan karbonlarından 1. os. lm karbonumuzdan karbonlarımızdan 2. os. lm karbonunuzdan karbonlarınızdan 3. os. lm karbonundan karbonlarından dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karbonumun karbonlarımın 2. os. lp karbonunun karbonlarının 3. os. lp karbonunun karbonların 1. os. lm karbonumuzun karbonlarımızın 2. os. lm karbonunuzun karbonlarınızın 3. os. lm karbonunun karbonların
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Turecki - Pierwiastki chemiczne
- źródła: