ordowik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ordowik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔrˈdɔvʲik], AS[ordovʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. drugi okres geologiczny paleozoiku; zob. też ordowik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pod koniec ordowiku nastąpiło globalne zlodowacenie części Gondwany.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) paleozoik
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ordowicki
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od nazwy dawnego celtyckiego plemienia Ordowików (łac. Ordovices) zamieszkującego północną Walię
uwagi:
zobacz też: kambrordowiksylurdewonkarbonperm
tłumaczenia:
źródła: