kaleczyć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kaleczyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. skaleczyć)

(1.1) uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym
(1.2) pot. robić coś nieudolnie

czasownik zwrotny niedokonany kaleczyć się (dk. skaleczyć się)

(2.1) uszkadzać swoje ciało (zwykle czymś ostrym); ulegać obrażeniom zadanym przez siebie
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ranić, kiereszować
(1.2) niszczyć, psuć
(2.1) ranić się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kalectwo n, kaleka m/ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: