kłapać dziobem

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kłapać dziobem (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkwapaʥ̑ ˈːɔbɛ̃m], AS[ku̯apa• ʒ́obẽm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.udźw. międzywyr.gemin. wymowa ?/i
znaczenia:

fraza czasownikowa niedokonana

(1.1) mówić bardzo dużo; wypowiadać wiele słów, niepociągających za sobą żadnego działania
(1.2) nie potrafić dochować tajemnicy, zdradzać powierzoną komuś tajemnicę
odmiana:
(1.1-2) zob. kłapać, „dziobem” nieodm.
przykłady:
(1.2) On kłapie dziobem na prawo i lewo, lepiej nie powierzać mu żadnej tajemnicy.
składnia:
kolokacje:
(1.2) lubić kłapać dziobem
synonimy:
(1.1) pleść ozorem; gadać jak najęty; gadać, co ślina na język przyniesie; pleść trzy po trzy
(1.2) mleć ozorem, puszczać farbę, mieć długi język
antonimy:
(1.1) trzymać język za zębami, nie puszczać pary z ust; posp. nie puszczać pary z gęby
(1.2) trzymać język za zębami, nie puszczać pary z ust, milczeć jak grób, trzymać buzię na kłódkę; posp. nie puszczać pary z gęby, trzymać gębę na kłódce
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła: