językoznawczy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

językoznawczy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafʧ̑ɨ], AS[i ̯ũ̯zykoznafčy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.asynch. ę akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący językoznawstwa, nauki o języku
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Metody językoznawcze mogą wiele pomóc w ocenie potencjalnej zrozumiałości przekazu[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) badania językoznawcze
synonimy:
(1.1) lingwistyczny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. językoznawstwo n, językoznawca m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
zobacz listę tłumaczeń w haśle: lingwistyczny
źródła:
  1. Tomasz Goban-Klas, Media i komunikowanie masowe : teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.