jątrew

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jątrew (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈjɔ̃ntrɛf], AS[i ̯õntref], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) st.pol. żona brata[1][2]; zob. też jątrew w Encyklopedii staropolskiej
(1.2) st.pol. synowa[3]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Do połowy XVII wieku nazywano bratową jątrwią.
(1.1) Żona brata zwała się jątrew lub jątrewka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bratowa, st.pol. jątrewka[3], jętry[3]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jątrewka ż, jętry[3] ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) st.pol. jętry < scs. jętryżona brata męża[3]
(1.2) przeniesienie nazwy z (1.1)[3]
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bratowa
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: synowa
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II, s. 150, Warszawa 1900–1927.
  2. Hasło Jątrew w: Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, 1900–1903.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Jan Łoś, Nazwy stopni pokrewieństwa i powinowactwa w dawnej Polsce, „Język Polski” nr 1/1914, s. 6.