intransitives Verb

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

intransitives Verb (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
lp IPA[ˈɪntʀanzitiːvəs vɛʁp] lm IPA[ˈɪntʀanzitiːvə ˈvɛʁbn̩]
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj nijaki

(1.1) gram. czasownik nieprzechodni
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Intransitiv n, Intransitivum n
antonimy:
(1.1) transitives Verb
hiperonimy:
(1.1) Verb
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Niemiecki - słownictwo gramatyczne
źródła: