hundrede

hundrede (język duński)

wymowa:

Dania: [ˈhunrɔðə]

znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) sto, 100

(1.2) przen. sto (przesadnie duża liczba)

liczebnik porządkowy

(2.1) setny, 100.

odmiana:

przykłady:

(1.1) Bogen koster hundrede kroner. → Ta książka kosztuje sto koron.

(2.1) Nu siger jeg det for hundrede gang. → Mówię to już po raz setny.

składnia:

kolokacje:

(1.1) blive hundrede år → skończyć sto lat • århundrede → wiek, stulecie

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

(1.1) om hundrede år er alting glemt

etymologia:

uwagi:

war. hundred

źródła:

hundrede (język norweski (bokmål))

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

liczebnik porządkowy

(1.1) setny

odmiana:

(1.1) nieodm.

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

hundrede (język norweski (nynorsk))

wymowa:

znaczenia:

liczebnik porządkowy

(1.1) setny

odmiana:

(1.1) nieodm.

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: