gont

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gont (język polski)[edytuj]

gonty (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bud. drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych; zob. też gont w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) kryć gontem • kłaść gont
synonimy:
(1.1) reg. śl. szyndzioł
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) deszczułka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gonciarz m, gonciarstwo n, Gonciarz m, Gonciarzowa ż, Gonciarzówna ż, Gonciarek m, gonciarka ż
zdrobn. goncik mrz
przym. gontowy, gonciarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 252, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-0113111-X.