glanc
glanc (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik glanc dopełniacz glancu celownik glancowi biernik glanc narzędnik glancem miejscownik glancu wołacz glancu
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- na glanc
- uwagi:
- inna pisownia: glans
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: połysk
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: lukier
- źródła:
- ↑
Hasło „glanc” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4. - ↑
Hasła „glanc”, „glans” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I: A—G, Nakładem prenumeratorów, Warszawa 1900, s. 831-832. - 1 2 Hasło „glanc” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
glanc (język czeski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik glanc glancy dopełniacz glancu glanců celownik glancu glancům biernik glanc glancy wołacz glance glancy miejscownik glancu glancech narzędnik glancem glancy
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) lesk
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
glanc (język wilamowski)
[edytuj]- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- glaonc
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1930, s. 159.
- ↑ Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909.