finca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

finca (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈfiŋ.ka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. grunt, nieruchomość gruntowa, posiadłość
(1.2) gospodarstwo, ferma

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od fincar
(2.2) 2. os. lp () trybu rozkazującego (imperativo) od fincar
odmiana:
(1) lm fincas
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) finca rústicaposiadłość wiejskafinca urbananieruchomość miejska, posesjafinca registralnieruchomość z ksiąg wieczystychfinca agrícolagrunt rolnyfinca forestalgrunt leśny
synonimy:
(1.1) parcela, solar
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) terreno
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. fincar
przym. fincable
rzecz. fincabilidad ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
od fincar
uwagi:
źródła: