etyn

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

etyn (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɛtɨ̃n], AS[etỹn], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. najprostszy węglowodór nienasycony z szeregu homologicznego alkinów, bezbarwny gaz; zob. też etyn w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nieprzyjemny zapach etynu pochodzi od zawartych w nim zanieczyszczeń.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) acetylen, etin, narcylen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

etyn (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chem. etyn
odmiana:
(1.1) ett etyn, etynet
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) acetylen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: