esencja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

esencja (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. stężony napar herbaciany[1]
(1.2) wyciąg, wywar
(1.3) istota, sedno[1]
(1.4) filoz. istota rzeczy
odmiana:
(1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) esencja herbaciana
(1.2) esencja octowa • esencja aromatyczna
synonimy:
(1.2) ekstrakt, koncentrat, wyciąg[2]
(1.3) clou, istota, kwintesencja, meritum, sedno, sens, treść[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. esencjonalny
rzecz. kwintesencja ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. essentia[3]istota, treść
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 SJP.pl.
  2. 2,0 2,1 synonimy.ux.pl.
  3. Maciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej, wydanie III, Wydawnictwo „Watra”, Warszawa 1987, s. 47.