erba

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: èrba

erba (język kaszubski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dziedzictwo
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

erba (język prowansalski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) trawa
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

erba (język sardyński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) trawa
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

erba (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) dziedziczyć[1][2][3]
odmiana:
(1.1) czas przeszły prosty erbt, imiesłów czasu przeszłego gyerbt
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. erben
uwagi:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, s. 286, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.
  2. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.
  3. Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Bielsko-Biała, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice "Wilamowianie", 2004, ISBN 83-914917-8-1.

erba (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /'ɛr.ba/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. zioło
(1.2) trawa, ruń
(1.3) zob. erbe
odmiana:
(1.1-2) lp erba; lm erbe
przykłady:
(1.2) Devo mandare a erba il bestiame.Muszę wyprowadzić bydło na pastwisko.
składnia:
kolokacje:
(1.1) alle erbeziołowyerbe aromaticheprzyprawy ziołoweerbe medicinalizioła leczniczemala erbachwast, zielsko
(1.2) fare l'erbakosić trawę
synonimy:
(1.2) prato
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. erbaccia f, erbaggio m, erbaio m, erbaiolo m, erbario m, erbatico m, erbato m, erbatura f, erbolato m, erborazione f, erborista m f, erboristeria f, erboristica f, erborizzatore m, erborizzazione f
czas. erbeggiare, erbire, erborare, erborizzare
przym. erbaceo, erbale, erbato, erboristico, erboso
związki frazeologiczne:
dar l'erba trastullawodzić za nos
far d'ogni erba un fasciowsadzić wszystko do jednego worka
in erbapoczątkujący, zielony
l'erba non cresce sulla strada maestrana bitej drodze trawa nie rośnie
etymologia:
łac. hĕrba
uwagi:
źródła: