dziobanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dziobanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: dziobać
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) niedziobanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dzióbek mos/mrz, dziób m, dziobek m, dziobak m, dziobnica ż, dziobówka ż, dziobnięcie n
czas. dziobać ndk., dziobnąć dk.
przym. dziobowy, dziobaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dziobać + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: