dopuścić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dopuścić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɔˈpuɕʨ̑iʨ̑], AS[dopuśćić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: dopuszczać
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) W przypadku, kiedy policjant posiada widoczny tatuaż, przełożony może nie dopuścić go do pełnienia służby lub może odsunąć od jej pełnienia.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dopust m, dopuszczalność ż, dopuszczanie n, dopuszczenie n
czas. dopuszczać ndk.
przym. dopuszczalny
przysł. dopuszczalnie
związki frazeologiczne:
jak Pan Bóg dopuści, to i z kija puści
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: dopuszczać
źródła: