całun

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

całun (język polski)[edytuj]

całun (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kośc. tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku; zob. też całun w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) st.pol. syndon, czecheł
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zasłona
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
całun turyński
etymologia:
(1.1) st.pol. czałun < st.czes. čalún < śwn. (t)schalūn(e) < st.franc. chalon[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło całun w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.