bur

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: BurburrbuurBúrbúrbür

bur (język angielski)[edytuj]

bur (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pot. rzep (owoc łopianu lub innej podobnej rośliny)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) burr
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bur (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chłop (rolnik)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bur (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) klatka
odmiana:
(1.1) et bur, buret, bur, burene
przykłady:
(1.1) I denne trange lejlighed føler jeg mig som et dyr i et bur.W tym ciasnym mieszkaniu czuję się jak zwierzę w klatce.
składnia:
kolokacje:
(1.1) fuglebur
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. bure
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord. þröngr
uwagi:
źródła:


bur (język górnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chłop (rolnik)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bur (język norweski (bokmål))[edytuj]

et bur (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) klatka[1]
odmiana:
(1.1) et bur, buret, bur, burene lub et bur, buret, bur, bura
przykłady:
(1.1) I denne trange leiligheten føler jeg meg som et dyr i bur.W tym ciasnym mieszkaniu czuję się jak zwierzę w klatce.
składnia:
kolokacje:
(1.1) fuglebur
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Elżbieta Frank-Oborzyńska, Słownik minimum norwesko-polski polsko-norweski, s. 170, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2006, ISBN 83-214-0991-1.

bur (język szwedzki)[edytuj]

bur (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) klatka[1]
odmiana:
(1.1) en bur, buren, burar, burarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) fågelburmålbur
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen