bombardowanie

bombardowanie (język polski)

bombardowanie (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌbɔ̃mbardɔˈvãɲɛ], AS: [bõmbardovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wojsk. zrzucanie bomb przez lotnictwo

(1.2) wojsk. dokonywanie ostrzału przez artylerię

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	bombardowanie
dopełniacz	bombardowania
celownik	bombardowaniu
biernik	bombardowanie
narzędnik	bombardowaniem
miejscownik	bombardowaniu
wołacz	bombardowanie

przykłady:

(1.1) Jego oddział schronił się w jeziorze, gdy flota przeprowadzała bombardowanie Bazy Gamma Jeden. W ognistej pożodze woda w jeziorze zagotowała się i wyparowała.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bomba ż, bombowiec m, bombarda ż, bombardier m, zbombardowanie n

czas. bombardować ndk., zbombardować dk.

przym. bombowy, bombardierski

przysł. bombowo

wykrz. bomba

związki frazeologiczne:

etymologia:

rzecz. odczas. od bombardować

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bombing, bombarding, bombardment, shelling
• arabski: (1.1) قنبلة ż
• białoruski: (1.1) бомбакіданне n, бамбардзіраванне n; (1.2) бамбардзіраванне n
• duński: (1.1) bombardement n, bombardering w; (1.2) bombardement n, bombardering w
• rosyjski: (1.1) бомбардирование n; (1.2) бомбардирование n
• ukraiński: (1.1) бомбардування n; (1.2) бомбардування n

źródła: