blyant

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

blyant (język duński)[edytuj]

blyanter (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) ołówek
odmiana:
(1.1) en blyant, blyanten, blyanter, blyanterne
przykłady:
(1.1) Jeg startede med at skitsere en lille engel med blyant. → (Ja) zaczęłam od naszkicowania ołówkiem aniołka.
składnia:
kolokacje:
(1.1) at spidse blyant • at skrive med blyant
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
od bly
uwagi:
źródła:

blyant (język norweski (bokmål))[edytuj]

blyanter (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ołówek
odmiana:
(1.1) en blyant, blyanten, blyanter, blyantene
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: