blue

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

blue (język angielski)[edytuj]

blue (1.1)
wymowa:
enPR: blo͞o, IPA/bluː/, SAMPA/blu:/
wymowa amerykańska ?/i
wymowa brytyjska ?/i
homofon: blew
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) błękit

przymiotnik

(2.1) niebieski, błękitny
(2.2) przygnębiony
(2.3) nieprzyzwoity, sprośny

czasownik

(3.1) ufarbować na niebiesko
(3.2) roztrwonić, przepuścić (np. pieniądze)
odmiana:
(1) lm blues
(2) blue, st. wyższy more blue; st. najwyższy most blue
przykłady:
(2.1) The sky is blue.Niebo jest niebieskie.
(2.1) Picasso had his pink period and his blue period. I am in my blonde period right now. → Picasso miał swój okres różowy i okres błękitny. Ja jestem teraz w okresie blond.[1]
(2.2) Today I feel blue.Dziś mam chandrę.
składnia:
kolokacje:
(2.1) pale blue
synonimy:
(1.1, 2.1) azure, sapphire, turquoise, cobalt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. bluish, bluey
rzecz. blues, blueness
przysł. bluely
związki frazeologiczne:
black and blueblue musselnavy blueonce in a blue moonblue-bloodedblue cheeseout of the blueblue-pencilonce in a blue moonout of the bluefeel blue
etymologia:
st.franc. blo[2]
uwagi:
źródła:
  1. Hugh Hefner, założyciel Playboya
  2. etymonline.com