blow

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: błöwbłȫw

blow (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt. IPA/bləʊ/, SAMPA/"bl@U/
amer. IPA/bloʊ/, SAMPA/'bloU/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) wiać
(1.2) eksplodować
(1.3) dmuchać
(1.4) wulg. obciągać

rzeczownik

(2.1) cios
odmiana:
(1) blow, blew, blown; he blows; be blowing
(2.1) lm blows
przykłady:
(1.1) When the wind blows, the cradle will rock.Gdy powieje wiatr, kolebka się zakołysze.
(2.1) The blow took him on the chin.Cios uderzył go w szczękę.
składnia:
kolokacje:
(1.2) blow up
(1.3) blow away
(1.4) blow job
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. blower
czas. blow away, blow down, blow off, blow out, blow over, blow up
przym. blown
związki frazeologiczne:
blow out of proportion
etymologia:
(1) st.ang. blawan
uwagi:
zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne
źródła: