bąkowaty

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bąkowaty (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) ent. o cechach owadów z rodziny bąkowatych
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bąkowate nmos, bąk mzw, bączek mzw, bąknięcie n, bąkanie n, odbąknięcie n, przebąknięcie n, przebąkiwanie n, wybąkanie n, wybąknięcie n
czas. bąknąć dk., bąkać ndk., odbąknąć dk., przebąknąć dk., przebąkiwać ndk., wybąkać dk., wybąknąć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: