architektonika

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

architektonika (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌarçitɛkˈtɔ̃ɲika], AS[arχʹitektõńika], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. na 3 syl.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. architektura
(1.2) ład, układ wedle określonych zasad
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) architektonika mózguarchitektonika powieści
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. architektka ż, architekt, architektura
przym. architektoniczny, architektoński
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ἀρχιτεκτονική (architektoniké) ← gr. ἀρχιτέκτων (architéktōn)→ budowniczy
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: architektura
źródła:

architektonika (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) architektonika
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. architektúra ż, architekt m, architektka ż
przym. architektúrny, architektský, architektonický
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: