aplikatura

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

aplikatura (język polski)[edytuj]

aplikatura (1.1) oznaczona cyframi
wymowa:
IPA[ˌaplʲikaˈtura], AS[aplʹikatura], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. zalecany układ palców podczas gry na instrumencie; zob. też aplikatura w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) palcowanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. aplikacja ż, aplikator m, aplikantura ż, aplikant m, aplikantka ż, aplika ż, aplikowanie n, zaaplikowanie n
czas. aplikować ndk., zaaplikować dk.
przym. aplikacyjny, aplikancki
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Applikatur[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 26, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.