Unterkiefer

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Unterkiefer (język niemiecki)[edytuj]


1. Stirnbein (Os frontale)
2. Scheitelbein (Os parietale)
3. Nasenbein (Os nasale)
4. Siebbein (Os ethmoidale)
5. Tränenbein (Os lacrimale)
6. Keilbein (Os sphenoidale)
7. Hinterhauptsbein (Os occipitale)
8. Schläfenbein (Os temporale)
9. Jochbein (Os zygomaticum)
10. Oberkiefer (Maxilla)
11. Unterkiefer (Mandibula) (1.1)
menschlicher Unterkiefer (1.1)
wymowa:
lp IPA[ˈʊntɐˌkiːfɐ] wymowa ?/i lm IPA[ˈʊntɐˌkiːfɐn]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. żuchwa
(1.2) szczęka (dolna)
odmiana:
(1.1-2)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Mandibula ż
(1.2) Kinnlade ż
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-2) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Części ciała
źródła: