Oldenburg

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oldenburg (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Oldenburgu (1.2)[1]; zob. też Oldenburg (kraina) w Wikipedii
(1.2) geogr. miasto w północno-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia; zob. też Oldenburg w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Oldenburczyk m, Oldenburka ż, oldenburczyk m, oldenburka ż, oldenburg mzw
przym. oldenburski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Grzenia, Słownik nazw geograficznych z odmianą i wyrazami pochodnymi, s. 215, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15609-1.