Diachronie

Diachronie (język niemiecki)

wymowa:

lp IPA: [diakʀoˈniː]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. diachronia

odmiana:

(1.1)blm

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	die Diachronie
dopełniacz	der Diachronie
celownik	der Diachronie
biernik	die Diachronie

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) Synchronie

hiperonimy:

(1.1) historische Linguistik

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. diachron, diachronisch

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. διά + χρόνος (dia chrónos)

uwagi:

źródła: