Aneks:Język szwedzki - zaimki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spis treści aneksu | Słownik języka szwedzkiego

Zaimki (łac. szw. pronomen) służą do zastępowania innych części mowy, dzięki czemu unika się nieprzyjemnych powtórzeń wyrazów oraz skraca wypowiedź, bez utraty jej treści. Użycie zaimka ma sens jedynie wtedy, gdy wiadomo, jaki wyraz zastępuje użyty zaimek.

Choć słowo zaimki sugeruje, że służą one tylko do zastępowania rzeczowników (imion), zaimki zastępują również wiele innych części mowy.

Rodzaj użytego zaimka i sposób jego odmiany zależą od zastępowanej części mowy.

zaimki osobowe zaimki dzierżawcze zaimki
zwrotne
dzierżawcze zaimki zwrotne
polski odpowiednik nominativ ackusativ /
dativ
rodzaj wspólny rodzaj nijaki liczba mnoga rodzaj wspólny rodzaj nijaki liczba mnoga
ja jag mig, mej min mitt mina mig, mej min mitt mina
ty du dig, dej din ditt dina dig, dej din ditt dina
on han honom hans hans hans sig, sej sin sitt sina
ona hon henne hennes hennes hennes sig, sej sin sitt sina
on lub ona hen henom hens hens hens sig, sej sin sitt sina
3. os lp
r. wspólny
den den dess dess dess sig, sej sin sitt sina
3. os lp, r. nijaki det det dess dess dess sig, sej sin sitt sina
my vi oss vår, våran vårt, vårat våra oss vår, våran vårt, vårat våra
wy ni er, eder er, eder
eran
ert, edert
erat
era, edra er, eder er, eder
eran
ert, edert
erat
era, edra
oni/one de, dom dem, dom deras deras deras sig, sej sin sitt sina