mej

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

mej (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[mɛj], AS[mei ̯]
znaczenia:

zaimek dzierżawczy, dopełniacz liczby pojedynczej, rodzaj żeński

(1.1) daw.  mojej
odmiana:
(1.1) zob. : Aneks:Język polski - zaimki
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:

mej (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

zaimek osobowy, 1 os. liczby podwójnej

(1.1) my (dwaj/dwie/dwoje)
odmiana:
(1.1) mej, naju, nama, naju, nama, nama
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
lm  my
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Aneks:Język dolnołużycki - zaimki
źródła:

mej (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

zaimek, forma pochodna

(1.1) mi, mnie, mną[1]; zob. : jagja
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mig
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: zaimki w języku szwedzkim
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen