пустельник

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

пустельник (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
pustelʹnik
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel. pustelnik, eremita, anachoreta
(1.2) przen. pustelnik, odludek, samotnik
odmiana:
(1.1-2)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) пустинник, анахорет, самітник, відлюдник
(1.2) відлюдник, відлюдько, безлюдько, самітник
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. пустка ż, пустота ż, пустизна ż, пустинництво n, пустинник m, пустинниця ż, пустинь ż, пустиня ż, пустир m, пустище n, пустирище n, пустельність ż, пустельництво n, пустеля ż
forma żeńska пустельниця ż
przym. пустий, пустенький, пустісінький, пустинний, пустинницький, пустельний, пустельницький
przysł. пусто, пустісінько, пустинно, пустельно
tem. słow. пусто-
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: