eremita

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

eremita (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɛrɛ̃ˈmʲita], AS[erẽmʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. zakonnik żyjący w odosobnieniu, pustelnik; zob. też eremita w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na wyspie żył od trzydziestu lat eremita, który oddał się pokucie i modlitwie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pustelnik, anachoreta
antonimy:
(1.1) cenobita
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. erem mrz, eremitorium n
forma żeńska eremitka ż
przym. eremicki
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. eremita[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło eremita w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

eremita (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pustelnik, eremita[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ermitau, eremutar
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

eremita (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) eremita, pustelnik
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. eremitka
przym. eremitský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

eremita (język galicyjski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) rel. pustelnik
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz galicyjski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

eremita (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[e.re.ˈmi.ta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) eremita
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ermitaño
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ermitaño m, ermitaña ż, ermita ż, eremitorio m
przym. eremítico
związki frazeologiczne:
etymologia:
śr.łac. eremīta < gr. ἐρημίτης (erēmítēs) < gr. ἐρημία (erēmía) → pustynia, samotność
uwagi:
erēmítēs
źródła:

eremita (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pustelnik, eremita, odludek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

eremita (język kataloński)[edytuj]

wymowa:
IPA[əɾəˈmitə]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) rel. pustelnik, eremita
odmiana:
(1.1) lp eremita; lm eremites
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

eremita (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) rel. eremita, pustelnik[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pustovník
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. eremitáž ż
przym. eremitský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło eremita w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G, gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.

eremita (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/e.re.'mi.ta/, wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel. eremita, pustelnik
(1.2) przen. samotnik, pustelnik
odmiana:
(1.1-2) lp eremita; lm eremiti
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) solitario
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. eremitaggio m, eremitano m, eremo m, remitorio m, ermo m, eremitorio m, romitorio m, eremitoro m
przym. eremitano, eremitico
związki frazeologiczne:
etymologia:
p.łac. eremita
uwagi:
źródła: