любовник

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

любовник (język bułgarski)[edytuj]

transliteracja:
lûbovnik
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kochanek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. любим m, любима ż, любимец m, любимка ż, любител m, любителка ż, любителство n, любов ż
forma żeńska любовница ż
czas. любя ndk.
przym. любим, любителски, любовен
przysł. любовно
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

любовник (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
lûbovnik
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kochanek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. любовь ż, Любовь ż
forma żeńska любовница ż
czas. разлюбить, полюбить
przym. любовный
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: