любов

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

любов (język bułgarski)[edytuj]

transliteracja:
lûbov
wymowa:
IPA/lʲuˈbɔf/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miłość
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. любим m, любима ż, любимец m, любимка ż, любител m, любителка ż, любителство n, любовник m, любовница ż
czas. любя ndk.
przym. любим, любителски, любовен
przysł. любовно
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *ľuby < praindoeur. *lewbʰ-
uwagi:
źródła:

любов (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
lûbov
wymowa:
wymowa ?/i zobacz zasady wymowy ukraińskiej
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miłość
odmiana:
(1.1) lp любо́в, N. любо́в'ю; blm; deklinacja III
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) кохання
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. любощі lm, любість ż, любва ż, любий m, люба ż, любимий m, любима ż, любленець m, люблениця ż, любовник m, любовниця ż, любас m, любаска ż, любимець m, любимиця ż, любимчик m, любимочка ż, любитель m, любителька ż, любительство n, любування n
czas. любити ndk., любитися ndk., любувати ndk., любуватися ndk.
przym. любий, любенький, любесенький, любимий, люблений, любовний, любительський
przysł. любо, любенько, любесенько, любовно
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: