łacinnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

łacinnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[waˈʨ̑ĩɲːik], AS[u̯aćĩ•ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.gemin.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek znający łacinę
(1.2) rel. wyznawca katolicyzmu obrządku łacińskiego
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. łacina ż, łacinka ż, łaciński m
forma żeńska łacinniczka ż
przym. łaciński
przysł. łacińsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: